دیده بان علم ایران

شنبه، ۲۰ آذر، ۱۳۹۵ | Saturday, 10 December , 2016

بازسازی استخوان ها با پلیمرهای شبه پروتئینی الهام گرفته از طبیعت

کد خبر: 9313 نسخه قابل پرینت
۲۲ مهر ۱۳۹۵ | ۱۱:۱۲
بازسازی استخوان ها با پلیمرهای شبه پروتئینی الهام گرفته از طبیعت

محققان امریکایی با استفاده از دستکاری در سطوح مولکولی موفق به خودآرایی پپتویدها بر روی سطوح جامد شدند. پپتوید، در واقع پلیمرهای شبه پروتئینی سنتزی هستند و دانشمندان امیدوارند تا از این مواد پوششی زیست‌تقلیدی برای ترمیم و بازسازی استخوان، فعالیت‌های ضدخزه‌ای و ضدباکتریایی استفاده کنند.

به گزارش دیده بان علم ایران طبیعت برای ساخت مواد تخصصی همچون موادی که برای تشکیل استخوان ضروری هستند، با سلیقه و ذکاوت بسیار، پروتئین‌ها و پپتیدها را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد. دانشمندان برای سنتز مواد با قابلیت کاربردهای زیست‌پزشکی از طبیعت الهام می‌گیرند.

بتازگی دانشمندان مواد آزمایشگاه ملی Pacific Northwest (PNNL) شبکه‌ای از پلیمرهای سنتزی شبه پروتئینی بسیار منظم را بر روی یک سطح مسطح قرار دادند که یک کشف بزرگ در زمینه پوشش‌های زیست‌تقلیدی است. نتایج این تحقیق در مجله ACS Nano چاپ شده است.
گروه تحقیقاتی تحت هدایت لونگ‌چن موفق به خودآرایی پپتیدها به صورت شبکه‌های هگزاگونالی نانوروبان‌ها بر روی سطوح یک ماده معدنی شدند. این بدین معنی است که محققان مولکول‌های شبه پروتئینی را با نظم بسیار بر روی سطوح جامد قرار دادند که در این صورت این سطوح مشابه با سطوح بافت‌های سخت همچون استخوان‌ها می‌شوند. این روش دقیقاً مشابه روشی است که پروتئین‌ها در بدن، آرایه‌های بسیار منظم با خصوصیات منحصربفرد را تشکیل می‌دهند. از این روش سنتزی جدید می‌توان برای توسعه و پیشرفت مواد پوششی زیست‌تقلیدی در کاربردهای فراوان استفاده کرد.
پروتئین‌ها ماشین‌های مولکولی تشکیل می‌دهند که به کمک آنها زندگی و ادامه حیات ممکن می‌شود. پپتویدها مولکول‌های شبه پروتئینی بسیار پایدار هستند که دانشمندان برای تقلید کردن رفتار پروتئین‌های طبیعی آنها را ایجاد کرده‌اند. پپتویدها ارزان‌قیمت، تطبیق‌پذیر و قابل سازگار هستند و می‌توان آنها را برای فرم‌ها و وظایف ویژه‌ای طراحی کرد. کلید اصلی در زیست‌شناسی برای ساخت مواد پروتئینی با نظم بالا، خودآرایی مولکولی است. محققان با استفاده از دستکاری برهمکنش‌های مولکولی از طریق شیمی پیشرفته و فناوری‌های میکروسکوپی، موفق به خودآرایی قابل کنترل پپتویدها بر روی یک سطح مسطح شدند.
این کشف بزرگ دارای کاربردهای فراوان همچون ترمیم یا بازسازی استخوان، چسبندگی سلولی، فعالیت‌های ضدخزه‌ای و ضد باکتریایی و غیره است.
این تیم تحقیقاتی با استفاده از دستکاری شیمی زنجیره-جانبی برای تنظیم برهمکنش‌های مولکولی قادر به دست‌یابی به خودآرایی قابل کنترل پپتویدها شدند. در ادامه آنها از یک میکروسکوپ ویژه برای مشاهده زمان واقعی خودآرایی پپتویدها استفاده کردند. همچنین محققان میزان انرژی لازم برای عقب نگه‌داشتن پپتویدها از یکدیگر و سطح معدنی را اندازه‌گیری کردند. ترکیب این نتایج به تیم تحقیقاتی برای درک بهتر مکانیسم خودآرایی هگزاگونالی پپتویدها کمک می‌کند.

انتهای پیام

images

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خواهشمند است جهت تسهیل ارتباط خود با دیده‌بان علمی ایران، در هنگام ارسال پیام نکات ذیل را در نظر داشته باشید:
۱. از توهین به افراد، قومیت‌ها و نژاد‌ها خودداری کرده و از تمسخر دیگران بپرهیزید و از اتهام‌زنی به دیگران خودداری نمائید.
۲.از آنجا که پیام‌ها با نام شما منتشر خواهد شد، بهتر است با ارسال نام واقعی و ایمیل خود «دیده‌بان علمی ایران» را در شکل دهی بهتر بحث یاری نمایید.
۳. از به کار بردن نام افراد (حقیقی یا حقوقی)، سازمان‌ها، نهادهای عمومی و خصوصی خودداری فرمائید.
۴. از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری نمائید.
۵. حتی الامکان از ارسال مطالب با زبانی غیر از فارسی خودداری نمائید.
آخرین مطالب
تمامی حقوق این سایت متعلق به «دیده‌بان علمی ایران» است
Copyright © 2016
Designed By Aryan