سه شنبه، ۴ تیر، ۱۳۹۸ | Tuesday, 25 June , 2019

تولید نانوالیاف‌ ضدمیکروب زخم‌پوش‌ها از ضایعات پنبه

نسخه قابل پرینت کد خبر:44572
۱۲ خرداد ۱۳۹۸ | ۱۱:۴۷
تولید نانوالیاف‌ ضدمیکروب زخم‌پوش‌ها از ضایعات پنبه

محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با همکاری محققانی از دانشگاه مینه‌سوتا آمریکا با استفاده از ضایعات پنبه موفق به تولید نانوالیاف‌ ضد میکروبی برای کاربرد در زخم‌پوش‌ها شدند.

به گزارش دیده بان علم ایران، احمد هیوه‌چی، دانشجوی دکتری مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و مجری طرح گفت: ترکمن صحرا از در روزگاران گذشته کانون کشت پنبه بوده است، ولی امروزه به دلیل سیاست‏های ناصحیح تمایل به کشت این محصول در منطقه استان گلستان کم شده است.

وی ادامه داد: در این مطالعات که با عنوان ” توليد نانوالياف بر پايه پلی‌ کاپرولاکتان تقويت شده با نانوکريستال‌های سلولزی استخراج شده و ارزيابی رهايش دارو با خواص ضد ميکروبی” اجرایی شد از ضایعات پنبه ترکمن صحرا برای تولید نانو بلورهای سلولز و کاربرد آن در مهندسی بافت بهره برده شد.

به گفته این محقق، خواص مکانیکی و بیولوژیکی این نانو ذرات در سال‏های اخیر مورد توجه محققان زیادی قرار گرفته است.

هیوه‌چی با طرح این سوال که “آیا این نانوذرات برای رشد سلول مناسب هستند؟” اظهار کرد: نانو ذرات تولید شده در بستر نانو الیاف قرار گرفت و توانایی رشد سلول‏های فیبروبلاست آن مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت.

وی با اشاره به نتایج به دست آمده از این مطالعات یادآور شد: نتایج به دست آمده بسیار امید بخش بوده و حضور نانوکریستال سلولز هیچ سمیتی بر رشد و گسترش سلول نداشته از این رو این نانو ذرات کاندید مناسبی برای کاربرد به عنوان تقویت کننده زخم پوش‏ها باشد.


هیوه‌چی با بیان اینکه در این تحقیق ابتدا سلولز خالص از ضایعات پنبه تولید شد، خاطر نشان کرد: نانوکریستال سلولز به روش هیدرولیز اسیدی از سلولز سنتز و در ادامه نانو ذرات سنتزی درون نانو الیاف قرار داده شدند.
این دانش آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر با بیان اینکه برای تایید نتایج از تست‏هایی چون AFM، TEM، DLS، MTT، SEM، میکروسکوپ فلورسنت، XRD، FTIR، تست خواص کششی و زیست تخریب پذیری استفاده شد، اضافه کرد: علاوه بر آن از تست‏های حیوانی روی موش جهت بررسی قابلیت استفاده درون تن استفاده شد. نتایج نشان داد نمونه‏های تولید شده قابلیت افزایش سرعت ترمیم زخم‌ها را دارند.


وی چالش اصلی این طرح را بررسی رهایش دارو از نانو الیاف ذکر کرد و افزود: با راهنمایی‏ های پروفسور سیگل، عضو هیات علمی دانشگاه مینه سوتا به طور دقیق مورد بررسی قرار گرفت و مدلی مناسب جهت رهایش دارو از نانوالیاف ارائه دادیم.


به گفته محقق، نتایج این تحقیق در مقاله‌ای تحت عنوان”Drug release and biodegradability of electrospun cellulose nanocrystal reinforced polycaprolactone” در مجله Material science and engineering: C به چاپ رسیده است.


هیوه‌چی نتایج این تحقیق را قابل کاربرد در صنایع پزشکی به خصوص تولید زخم پوش‏ها و بحث مهندسی بافت دانست.


این محقق دانشگاه صنعتی امیرکبیر تاکید کرد: ۵۰ درصد نتایج این طرح در دانشگاه صنعتی امیرکبیر و ۵۰ درصد نتایج در دانشگاه مینه سوتا کامل شده است.


هیوه‌چی استفاده از نانوذرات با پایه طبیعی به جای نانوذرات سنتزی را از مزایای این طرح عنوان و تصریح کرد: این نانو ذرات علاوه بر افزایش خواص مکانیکی هیچ تاثیری بر خواص بیولوژیکی و فاکتورهای رشد سلول روی داربست نداشته است.


این تحقیقات تحت راهنمایی دکتر سید هژیر بهرامی، استاد تمام دانشکده مهندسی نساجی صورت گرفته است.

انتهای پیام

به اشتراک بگذارید :

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *