دوشنبه، ۱۹ آذر، ۱۳۹۷ | Monday, 10 December , 2018

با همکاری محققان رویان انجام شد: تهیه میکروکپسول پلیمری رهایش فاکتورهای رشد درون توده سلولهای بنیادی

نسخه قابل پرینت کد خبر:35923
۰۸ اسفند ۱۳۹۶ | ۱۲:۳۶
با همکاری محققان رویان انجام شد: تهیه میکروکپسول پلیمری رهایش فاکتورهای رشد درون توده سلولهای بنیادی
با همکاری عضو هیات علمی دانشگاه کاشان و محققان پژوهشگاه رویان میکروکپسولهای پلیمری جهت استفاده در درون توده سلولهای بنیادی با رهایش کنترل شده همزمان دو فاکتور رشد HGF و FGF۴ به منظور تمایز سلولهای بنیادی پر توان انسانی به سلول های کبدی و ساخت بافت سه بعدی با موفقیت به انجام رسید.
به گزارش دیده بان علم ایران، دکتر محسن اشجاری، عضو هیات علمی گروه مهندسی شیمی دانشگاه کاشان با بیان اینکه امروزه مهندسی بافت و فناوری سلولهای بنیادی بسیار مورد توجه واقع شده است گفت: فناوری مهندسی بافت منجر به ساخت بافت جدید از سلولها می شود که با استفاده از ابزارهایی است که با تکنیک های مهندسی به خدمت سلول در می آیند تا سلول بتواند مأموریت خود را به درستی انجام دهد از جمله داربست و سیگنال های بیولوژیکی.
وی با اشاره به اینکه برای رشد و تمایز سلول های بنیادی به سلولهای مشخص نیاز به فاکتورهای رشد گوناگون می باشد اظهار داشت: فاکتور رشد یک ترکیب پروتئینی است که در تحریک تکثیر یاخته‌ها و نیز در تنظیم رشد آنها دخیل است اما در صورتی که حین استفاده و فرایند کپسوله سازی آن در معرض تنش به ساختار قرار گیرد خاصیت بیولوژیکی خود را از دست می دهد و اصطلاحاً دناتوره می شود.
اشجاری خاطر نشان کرد: برای رسیدن به سلولهای کبدی دو فاکتور رشد مهم HGF و FGF4 مورد نیاز می باشد که می بایست مقدار مشخصی از آنها در زمان مشخصی به محیط کشت سلولها برسد. در روشهای معمول این فاکتورهای رشد به صورت محلول اضافه می گردند که مقدار زیادی از آنها اتلاف می شود و با توجه به هزینه بسیار بالای آنها (هر میلی گرم حدود ۲۰ هزار دلار) نیازمند توسعه روشهای جدید می باشد.
عضو هیات علمی گروه مهندسی شیمی دانشگاه کاشان افزود: از طرف دیگر وقتی سلولها در توده های سه بعدی رشد میکنند اطراف توده یک ماتریس برون سلولی (ECM) مستحکم و نفوذناپذیر تشکیل میگردد که امکان رساندن مواد فعال بیولوژیکی به درون توده سلولی بعد از چند روز وجود ندارد و عملاً فرایند متوقف می شود.
اشجاری با بیان اینکه هدف این پروژه طراحی و ساخت یک سامانه میکروکپسول پلیمری بوده که بتواند هر دو فاکتور رشد را بدون آسیب رساندن به ساختار آنها با روش ملایم امولسیون دوگانه (W/O/W) درون خود کپسوله کند اظهار داشت: هنگامی که این سامانه در درون توده سلولی قرار گیرد در زمان مشخصی رهایش کنترل شده هر کدام از فاکتورهای رشد را فراهم می آورد.
وی خاطر نشان کرد: برای رهایش کنترل شده می بایست معماری داخل کپسول طراحی شده باشد و دو فاکتور رشد مکانی بارگذاری شوند تا به آهستگی رهایش یافته و با هم تداخل نکنند.
اشجاری با بیان اینکه از ترکیب دو پلی استر و کوپلیمر آن (PLGA & PLLA) دارای ویژگی جدایی فاز استفاده شد افزود: حین فرایند ساخت کپسول و جامدسازی، پلیمر با سرعت تخریب بیشتر در مرکز میکروکپسول قرار گرفت و فاکتورهای رشد با توجه به زمان رهایش آنها درون کپسول قرار داده شدند.
وی تصریح کرد: نکته بسیار مهم، انجام همه این فرایند در یک مرحله (one-pot) طی کمترین زمان و ملایم ترین شرایط برای حفظ ساختار فاکتورهای رشد کپسوله شده و نیز کنترل ابعاد بهینه در مقیاس میکرون است.
اشجاری تاکید کرد: میکروکپسولهای حاصل در مراحل ابتدایی به محیط کشت اضافه شده و توانستند در زمان مقرر هر دو فاکتور رشد را آزاد کنند. در واقع با استفاده از فناوری میکروکپسول با رهایش کنترل شده مقدار فاکتور رشد مصرف شده به میزان ۱۰ برابرکاهش یافت.
انتهای پیام
به اشتراک بگذارید :

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *