دیده بان علم ایران

شنبه، ۱ مهر، ۱۳۹۶ | Saturday, 23 September , 2017

حفظ ساختار نانوپوشش‌ها پس از سوختن با دستاورد محققان دانشگاهی

کد خبر: 25370 نسخه قابل پرینت
۳۰ مرداد ۱۳۹۶ | ۰۹:۳۸
حفظ ساختار نانوپوشش‌ها پس از سوختن با دستاورد محققان دانشگاهی

محققان دانشگاه صنعتی سهند تبریز نانوپوشش‌هایی سنتز کرده‌اند که پس از سوختن هم ساختار نسبی‌شان را حفظ می‌کنند. این پوشش‌های آزمایشگاهی که از نانولوله‌های کربنی بهره می‌برند، در پوشش دهی قطعاتی که در معرض حرارت و شعله هستند کاربرد خواهند داشت.

به گزارش دیده‌بان علم ایران مقاومت در برابر حرارت یکی از ویژگی‌های ضروری بسیاری از قطعات در صنایع مختلف است. موتورهای احتراق و توربین‌ها در صنایع هوافضا از مهم‌ترین این موارد به شمار می‌روند. در برخی موارد به‌منظور ایجاد مقاومت به حرارت در یک قطعه و جلوگیری از نفوذ حرارت به آن، از پوشش‌های مقاوم به حرارت استفاده می‌شود. پوشش‌های پایه رزینی از مهم‌ترین این نوع پوشش‌ها به شمار می‌روند.

به گفته‌ی دکتر حسین روغنی ممقانی، پژوهش حاضر به‌منظور بهبود رفتار حرارتی رزین‌های اپوکسی انجام شده است. در این طرح با افزودن نانولوله‌های کربنی به زمینه‌ی رزین اپوکسی و ایجاد یک ساختار نانوکامپوزیتی و متخلخل، مقاومت حرارتی این رزین بهبود داده شده است؛ به‌نحوی‌که رزین نهایی پس از سوختن شکل ساختاری اولیه‌ی خود را حفظ کند.

رزین اصلاح‌شده در این پژوهش این قابلیت را دارد که هم به‌صورت پوشش بر روی قطعات در معرض حرارت اعمال شود و هم این که با قالب‌گیری از آن، قطعه‌ی صنعتی تولید شود.

وی درباره دو رویکرد مورد استفاده در پژوهش به‌منظور افزایش خواص حرارتی رزین اپوکسی گفت: «هدف این پژوهش بر مبنای افزایش مقاومت حرارتی و همچنین بهبود میزان حفظ ساختار رزین اپوکسی بعد از سوختن بناگذاری شد. ازاین‌رو، برای نیل به این اهداف، دو روش مورد استفاده قرار گرفت. روش اول تزریق ساختار مزومتخلخل و هیبریدی متشکل از نانولوله کربنی/سیلیکا به درون رزین اپوکسی و روش دوم اصلاح رزین و نانولوله‌های کربنی و قرار دادن آن‌ها در ساختار نانوهیبریدی در زمینه‌ی سیلیکا بود. محصول به‌دست‌آمده از هر دو روش مقاومت حرارتی و میزان باقیمانده پس از سوختن بالایی از خود نشان دادند. اما محصول به‌دست‌آمده از روش دوم خواص بهتری از خود بروز داد. این امر به سبب ایجاد ساختاری موسوم به در هم تنیدگی کووالانسی ایجاد شده است.»

این محقق افزود: «در پژوهش حاضر خواص حرارتی رزین اپوکسی با تزریق آن به درون شبکه‌ی سیلیکا/سیلوکسان در حضور نانولوله‌های کربنی بهبود داده شده است. در ابتدا یک کامپوزیت متشکل از زروژل نانولوله‌های کربنی و اپوکسی رزین تهیه شد. بدین منظور رزین اپوکسی در حضور نانولوله‌های کربنی پخت شد. سپس رزین اپوکسی به‌وسیله‌ی دو نوع اصلاح‌کننده‌ی شیمیایی مختلف، اصلاح شیمیایی شد. در ادامه نانوکامپوزیت نانولوله کربنی/اپوکسی و همچنین نانوهیبرید سلیکا/نانولوله کربنی/اپوکسی از طریق واکنش سل ژل و به‌وسیله‌ی رزین‌های اصلاح‌شده سنتز شد. در نهایت آزمون‌های مربوط به مشخصه یابی ساختار حاصله و همچنین آزمون‌های مربوط ارزیابی حرارتی آن‌ها انجام گرفت.»

بر اساس نتایج ، اندازه‌ی تخلخل موجود در زروژل نانولوله‌های کربنی موجود در زمینه نانوکامپوزیتها ۲ الی ۱۰ نانومتر بوده است. همچنین بیش‌ترین مقدار باقی‌مانده‌ی پس از سوختن، مربوط به نانوهیبرید حاوی ۱ درصد وزنی نانولوله‌ی کربنی بوده است.

این تحقیقات حاصل تلاش‌های سعید نجفی شجاع دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی سهند تبریز و دکتر حسین روغنی ممقانی و دکتر مهدی سلامی کلجاهی عضو هیأت علمی این دانشگاه است.

انتهای پیام

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خواهشمند است جهت تسهیل ارتباط خود با دیده‌بان علمی ایران، در هنگام ارسال پیام نکات ذیل را در نظر داشته باشید:
۱. از توهین به افراد، قومیت‌ها و نژاد‌ها خودداری کرده و از تمسخر دیگران بپرهیزید و از اتهام‌زنی به دیگران خودداری نمائید.
۲.از آنجا که پیام‌ها با نام شما منتشر خواهد شد، بهتر است با ارسال نام واقعی و ایمیل خود «دیده‌بان علمی ایران» را در شکل دهی بهتر بحث یاری نمایید.
۳. از به کار بردن نام افراد (حقیقی یا حقوقی)، سازمان‌ها، نهادهای عمومی و خصوصی خودداری فرمائید.
۴. از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری نمائید.
۵. حتی الامکان از ارسال مطالب با زبانی غیر از فارسی خودداری نمائید.
آخرین مطالب
مطالب پربازدید
تمامی حقوق این سایت متعلق به «دیده‌بان علمی ایران» است
Copyright © 2016
Designed By Aryan