دیده بان علم ایران

سه شنبه، ۲۸ شهریور، ۱۳۹۶ | Tuesday, 19 September , 2017

تولید نانوکاتالیست تولید استایرن در دانشگاه تبریز

کد خبر: 25046 نسخه قابل پرینت
۲۴ مرداد ۱۳۹۶ | ۰۹:۴۲
تولید نانوکاتالیست تولید استایرن در دانشگاه تبریز

محققان دانشگاه تبریز با انجام یک پژوهش آزمایشگاهی تلاش کردند یک کاتالیست وارداتی مورد استفاده در صنایع پتروشیمی را با یک نانوکاتالیست تولید داخل جایگزین کنند.

به گزارش دیده بان علم ایران، استفاده از واکنش‌های شیمیایی برای تولید یک ماده از ماده‌ی دیگر امری مرسوم در بسیار از صنایع از جمله صنعت پتروشیمی است. این واکنش‌ها اغلب با سرعت بسیار پایینی پیش می‌روند و برای اینکه یک واکنش به‌صورت کامل انجام شود و ماده‌ی موردنظر را تولید کند، لازم است ساعت‌ها منتظر ماند. از سوی دیگر فاکتور زمان یک فاکتور تأثیرگذار در سود و بازدهی یک صنعت محسوب می‌شود. به این منظور از یک ماده با نام کاتالیست استفاده می‌شود که وظیفه‌ی آن افزایش سرعت انجام واکنش است. امروزه در بخش‌های مختلف صنعت پتروشیمی از کاتالیست‌های عمدتاً وارداتی استفاده می‌شود. بنابراین تلاش برای جایگزینی این کاتالیست‌ها با کاتالیست‌ها ساخت داخل، نقش مهمی در مسیر افزایش بازدهی و بهره‌وری صنایع ایفا خواهد کرد.

دکتر معصومه خاتمیان با اشاره به استایرن به‌ عنوان یک ماده‌ اولیه پرکاربرد در تولید پلیمرهای مختلف، هدف از انجام این طرح را سنتز یک نانوکاتالیست پربازده به‌منظور تولید آسان‌تر و کم‌هزینه‌تر استایرن عنوان کرد.

وی از مواردی چون نیاز به انرژی و سرمایه‌گذاری بالا و بازدهی پایین تولید، به‌عنوان معایب استفاده از روش‌های مرسوم تولید استایرن یاد کرد و افزود:‌ «در حال حاضر استایرن با واکنش کاتالیستی هیدروژن زدایی اتیل بنزن و یا با استفاده از فرایند پراکسیداسیون اکسید پروپن انجام می‌شود. هم‌اکنون در صنعت پتروشیمی از جمله پتروشیمی تبریز و پتروشیمی عسلویه از مورد اول به‌عنوان راهی برای تولید استایرن استفاده می‌شود. کاتالیست مورد استفاده در این فرایند اغلب وارداتی است. در این پژوهش سعی شده با توجه به منابع و نیاز داخلی و همچنین بهره‌گیری از فناوری نانو، نانوکاتالیستی سنتز شود که بتوان آن را به‌ سوی تجاری‌سازی پیش برد، به‌ طوری که جایگزین کاتالیست‌های وارداتی در صنعت شود.»

وی ادامه داد: «در طرح حاضر یک نانوکاتالیست با ساختار نانوکامپوزیتی سنتز شده است. در سنتز این نانوکاتالیست از غربال ملکولی کروموسیلیکات ZSM-5گونه و نانوذرات اکسید آهن استفاده شده است. سنتز این نانوکاتالیست به روش پراکنش فاز جامد صورت گرفته و پس از فرایند سنتز، ساختار نانوکاتالیست به کمک آزمون‌های شناسایی، مشخصه یابی و میکروسکوپی ارزیابی شده است. فعالیت این نانوکاتالیست در حضور گاز دی‌اکسید کربن صورت می‌گیرد که این موضوع سبب افزایش عمر آن می‌شود.»

نتایج کمی به‌دست‌آمده از نحوه‌ عملکرد این نانوکاتالیست در واکنش تولید استایرن بیانگر این مطلب است که میزان استایرن تولید شده در یک مدت‌زمان مشخص و در بهترین شرایط ۵۶٫۱۹ درصد و انتخاب‌گری این نانوکاتالیست ۹۶٫۰۵ درصد بوده است.

استایرن مایعی است بی‌رنگ با گرانروی بالا و نقطه‌جوش ۱۴۵ درجه‌ سانتی‌گراد. در حال حاضر استایرن به‌عنوان یک ماده‌ مهم و حیاتی در صنایع پتروشیمی شناخته‌ شده و مصارف عمده و روزافزون آن، تولید پلی استایرن، رزین‌های آکریلونیتریل و لاستیک‌های مصنوعی است. بیش از ۹۵ درصد استایرن تولیدی دنیا به روش هیدروژن زدایی از اتیل بنزن به دست می‌آید.

این تحقیقات حاصل تلاش‌های دکتر معصومه خاتمیان، عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز، دکتر مریم ساکت اسکویی دانش‌آموخته‌ مقطع دکتری و ابراهیم صادقی دانش‌آموخته‌ مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه تبریز است.

انتهای پیام

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خواهشمند است جهت تسهیل ارتباط خود با دیده‌بان علمی ایران، در هنگام ارسال پیام نکات ذیل را در نظر داشته باشید:
۱. از توهین به افراد، قومیت‌ها و نژاد‌ها خودداری کرده و از تمسخر دیگران بپرهیزید و از اتهام‌زنی به دیگران خودداری نمائید.
۲.از آنجا که پیام‌ها با نام شما منتشر خواهد شد، بهتر است با ارسال نام واقعی و ایمیل خود «دیده‌بان علمی ایران» را در شکل دهی بهتر بحث یاری نمایید.
۳. از به کار بردن نام افراد (حقیقی یا حقوقی)، سازمان‌ها، نهادهای عمومی و خصوصی خودداری فرمائید.
۴. از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری نمائید.
۵. حتی الامکان از ارسال مطالب با زبانی غیر از فارسی خودداری نمائید.
آخرین مطالب
تمامی حقوق این سایت متعلق به «دیده‌بان علمی ایران» است
Copyright © 2016
Designed By Aryan