دوشنبه، ۴ تیر، ۱۳۹۷ | Monday, 25 June , 2018

دومین شکار امواج گرانشی پس از کشف بزرگ ۲۰۱۵

نسخه قابل پرینت کد خبر:1788
۲۹ خرداد ۱۳۹۵ | ۰۷:۴۷
دومین شکار امواج گرانشی پس از کشف بزرگ ۲۰۱۵

تیمی بین‌المللی از دانشمندان رصدخانه LIGO برای دومین بار موفق به شکار امواج گرانشی و دو سیاهچاله برخوردی شدند.

به گزارش دیده‌بان اعلام ایران به نقل از space ، دو سیاهچاله به دور یکدیگر پیچیده و در نهایت برخورد کرده و در نتیجه این برخورد، امواج گرانشی یا امواج فضا – زمان پدید می‌آیند.

اولین شناسایی امواج گرانشی و ادغام سیاهچاله‌ها در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط رصدخانه لایگو رخ داد.

فیزیکدانان به این نتیجه رسیده اند که این امواج گرانشی، در آخرین دقایق از ادغام دو سیاهچاله تولید شده‌اند.

کشف دومین سیگنال به این معنی است که اولین کشف یک امر اتفاقی نبوده است. تیم تحقیقاتی LIGO، تا به حال برای اعلام این کشف صبر کردند چرا که آن‌ها باید از واقعی بودن و همچنین منبع این امواج، اطمینان حاصل می کردند.

در فیزیک، موج گرانشی موجی است که توسط میدان گرانشی تولید می‌شود. وجود این نوع از امواج توسط آلبرت اینشتین در سال ۱۹۱۶ از طریق نظریهٔ نسبیت عام به طور نظری پیش‌بینی شد و صدسال بعد به کمک تأسیسات لایگو به طور تجربی مشاهده شد.

موج گرانشی به طور نظری انرژی تابش گرانشی را منتقل می‌کند. منابع موج‌های گرانشی قابل آشکارسازی شامل سیستم‌های ستاره دوتایی است که یکی از اعضای آن کوتوله سفید، ستاره نوترونی یا سیاه‌چاله باشد.

وجود موج گرانشی یکی از عوارض ناوردایی لورنتز در نسبیت عام است. همچنین این باعث می‌شود که سرعت برهمکنش‌های گرانشی محدود باشد اما در فیزیک کلاسیک اینگونه نیست.

ردیابی امواج گرانشی در واقع دو نظریهٔ مهم فیزیک و کیهان شناسی را ثابت کرده‌است، فرضیهٔ نسبیت عام انشتین که حدود صد سال پیش (۱۹۱۶) ارائه شد و نظریهٔ دیگری به نام نظریهٔ تورم کیهانی که در دههٔ هشتاد میلادی مطرح شد.

امواج گرانشی چین‌های ریزی در تارو پود هستی هستند، مثل امواجی که اقیانوس را درمی‌نوردند، این امواج گرانشی «ازلی» انرژی را در کیهان جابجا می‌کنند. این امواج از ۳۸۰ هزار سال پس از مهبانگ در پس‌زمینه کیهان در ترنم بوده‌اند، اما در طول این زمان طولانی از پلاسمایی بسیار داغ به امواجی بسیار سرد (سه درجه بالای صفر مطلق یعنی حدود منفی ۲۷۰ درجه) سرد و ضعیف شده‌اند.

این امواج کاملاً همگون نیستند و مثل نور در همکنشی با الکترون‌ها و اتم‌ها پلاریزه (قطبی) می‌شوند.

انتهای پیام

به اشتراک بگذارید :

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *